Emotionele Intelligentie

Emotionele Intelligentie (EI) is al meer dan twee decennia een belangrijk onderwerp dankzij het werk van Daniel Goleman en zijn boek Emotional Intelligence. Het boek richt zich op de rol die emoties spelen in gedachte, besluitvorming en individueel succes, en dat deze rol veel groter is dan de meeste mensen beseffen. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat er een positief verband bestaat tussen EI en psychologisch welbevinden. [1] In het bijzonder, zelfvertrouwen, tevredenheid met het leven, en zelfacceptatie zijn het grootst bij mensen die een hoog niveau van EI hebben.

Traditioneel was het werk een plek waar van medewerkers werd verwacht dat ze ’emoties buiten laten’. De boeken en het onderzoek van Goleman zijn echter altijd gericht geweest op EI en haar rol in het bedrijfsleven en hebben directe verbanden blootgelegd tussen emotionele intelligentie en bedrijfsresultaten. Wanneer iemand heeft een hoog niveau van EI heeft, heeft hij/zij de mogelijkheid om emoties in zichzelf en anderen waar te nemen, controleren, en evalueren. Mensen met een hoog niveau van EI zijn goed in begrip en in relatie tot anderen en deze vaardigheden hebben een aanzienlijke invloed op niet alleen de arbeidsrelaties, maar ook de -prestaties. EI wordt zelfs beschouwd als een factor met een groter effect op de werkprestaties dan traditionele metingen van intelligentie, waaronder IQ.

Veel vaardigheden die cruciaal zijn voor zakelijk succes, innovatief denken, betrokkenheid en aanpassingsvermogen, zijn gebonden aan onze emoties en sociaal gedrag. Omdat EI zo’n belangrijke factor is voor professioneel succes, moeten organisaties gericht zijn op het koesteren van EI bij haar werknemers. EI kan in feite een nuttige maatregel zijn wanneer organisaties beslissingen nemen over werving, promotie en ontwikkeling van werknemers.

De businesscase voor het aanmoedigen van meer EI op de werkplek is duidelijk, maar EI is niet gemakkelijk te ontwikkelen omdat het gekoppeld is aan psychologische en neurale paden. Het vergt een langdurige, gezamenlijke inspanning om ingesleten gewoonten van sociale interactie en emotionele zelfbeheersing te veranderen. Om een organisatie invloed te laten hebben op de EI van haar werknemers, moet ze onderwijs bieden, sociale verantwoordelijkheid aanmoedigen en een omgeving van vertrouwen creëren:

  • Onderwijs: wanneer de medewerkers van een organisatie begrijpen wat emotionele intelligentie is en hoe het een rol kan spelen in hun professionele en persoonlijke succes, zullen zij meer geïnteresseerd zijn in het leren en trainen ervan. Een organisatie kan leerkansen bieden door middel van zelfgestuurde bronnen, externe EI-experts of EI- evaluaties.
  • Een van de hoogste maatregelen van EI is sociale verantwoordelijkheid. Maatschappelijke verantwoordelijkheid gaat over onzelfzuchtig zijn en bijdragen leveren aan anderen. Een organisatie kan sociale verantwoordelijkheid creëren door vrijwillige teamevenementen of door werknemers de tijd te gunnen om zich als vrijwilliger te melden voor de oorzaken van hun keuze.
  • Organisaties kunnen een omgeving van vertrouwen creëren door werknemers vrijheid en autonomie te geven. Het toestaan van creativiteit om werklast te structureren en het verstrekken van flexibele werkregelingen kunnen vertrouwen en betrokkenheid bevorderen.

EI speelt een cruciale factor in het welzijn en de relaties van een persoon, maar heeft ook een aanzienlijke invloed op de werkplek. Het ontwikkelen en verbeteren van iemands EI kost tijd en vergt geduld, maar de voordelen zijn grotere betrokkenheid, retentie, prestaties en communicatie.

[1] https://www.emeraldinsight.com/doi/abs/10.1108/02683940910922546

Meer weten? Neem contact op.